![]() |
| şehidim umudum |
Anneme hiç bırakmıyorduk,o bizim gözbebeğimizdi,ablalarının bir tanesiydi.
Tüm mahallenin de bir tanesiydi,Umut yanlız evimizin değil ,herkesin neşe kaynağıydı.
Yıllar nasılda hızla geçti,evlendiğim de nasıl hırçınlaşmıştı,beni bir türlü bırakmak istememişti,zar zor ikna ettik.
Daha sonraları eşimi çok sevdi ve bizden çıkmaz oldu.
